به غم كسي اسيرم كه ز من خبر ندارد

عجب از محبت من كه در او اثر ندارد

غلط است هر كه گويد دل به دل راه دارد

دل من ز غصه خون شد دل تو خبر ندارد 

 
می رسد روزی که بی من روزها را سر کنی

می رسد روزی که تنها مرگ را باور کنی 

 
می رسد روزی که تنها در کنار قبر من

شعرهای کهنه ام را مو به مو از بر کنی